Niet-betaalde overuren zijn niet-presteren; art. 6:89 BW grijpt dan niet aan.

Partijen en standpunten

• Eiser: [eiser]

Wetsartikelen

• art. 6:6:89 BW
• art. 7:7:23 BW
• art. 7:7:616 BW
• art. 7:7:623 BW
• art. 6:6:29 BW
• art. 7:7:611 BW
• art. 6:6:162 BW
• art. 7:7:617 BW
• art. 7:7:624 BW
• art. 6:6:58 BW
• art. 7:7:17 lid 3 BW
• art. 7:7:17 BW
• art. 7:7:625 BW
• art. 31 Rv
• art. 6:6:94 BW
• art. 6:6:2 BW
• art. 2:2:9 BW
• art. 7:7:620 lid 3 BW
• art. 6:6:6 lid 2 BW
• art. 7:7:680a BW

Tijdlijn

1. 15-10-2011 [eiser] treedt in dienst bij [verweerster] als medewerker cafébedrijf tegen een uurloon van € 12,00 bruto inclusief vakantiegeld en vakantiedagen. De arbeidsovereenkomst wordt aanvankelijk voor bepaalde tijd gesloten en later drie keer verlengd.
2. 10-04-2014 Aansluitend wordt een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd ondertekend. Op de arbeidsovereenkomst is de cao Koninklijke Horeca Nederland van toepassing, waaronder bepalingen over overwerk en de vergoeding daarvan.
3. 06-11-2015 [eiser] correspondeert per e-mail met de boekhouder van [verweerster] over correcties op zijn salarisstrook. Volgens de conclusie had deze correspondentie geen betrekking op overuren, maar wel op de loonadministratie.
4. 20-07-2017 [eiser] valt uit voor zijn werk wegens werkgerelateerde burn-outklachten. In de procedure wordt dit moment genoemd als het begin van het navragen van zijn rechten, waaronder loon en overwerk.
5. 19-04-2018 [eiser] bericht [verweerster] per brief dat hem € 36.308,49 te weinig aan loon is betaald. Het hof neemt dit aan als het eerste moment waarop over het onbetaald blijven van overuren is geklaagd.
6. 06-09-2018 De kantonrechter in de rechtbank Amsterdam ontbindt de arbeidsovereenkomst met ingang van 1 november 2018 en veroordeelt [verweerster] tot betaling van een transitievergoeding van € 4.885,50 bruto en een billijke vergoeding van € 15.000,00 bruto.
7. 01-11-2018 Het dienstverband eindigt als gevolg van de ontbinding. Het hof neemt deze datum aan als einde van de relevante periode waarover loon- en overwerkvorderingen kunnen spelen.
8. 19-11-2013 Volgens het hof beslaan de vorderingen van [eiser] ten hoogste de periode vanaf deze datum, in verband met stuiting van de verjaring. De conclusie vermeldt echter ook dat in rov. 3.6 TA1 en rov. 2.1 TA2 kennelijke verschrijvingen voorkomen; de juiste aanvangsdatum is 19-04-2013.
9. 22-05-2020 De kantonrechter wijst vonnis in de loonprocedure. [verweerster] wordt veroordeeld tot nabetaling van € 4.127,79 bruto, vermeerderd met wettelijke verhoging en rente, en tot mededeling aan het pensioenfonds. Het meer of anders gevorderde, waaronder de overuren, wordt afgewezen wegens onvoldoende stellingname.
10. 05-04-2022 Het gerechtshof Amsterdam wijst het eerste tussenarrest. Het hof oordeelt dat de vordering over overuren valt onder de klachtplicht van artikel 6:89 BW en dat [eiser] te laat heeft geklaagd. Het hof acht daarbij relevant dat [eiser] maandelijks loonstroken ontving, in 2015 contact had over een salariscorrectie en pas op 19-04-2018 klaagde. Het hof geeft partijen vervolgens gelegenheid gegevens over feestdagen en vakantietoeslag over te leggen.
11. 13-12-2022 In het tweede tussenarrest oordeelt het hof dat [verweerster] met drie herberekeningen inzicht heeft gegeven in het aan [eiser] toekomende loon, resulterend in nabetalingen van in totaal € 8.325,09 bruto. Het hof acht de stelling van [eiser] over gewerkte feestdagen onvoldoende onderbouwd en laat [verweerster] reageren op stellingen over ziekengeld en bonus.
12. 23-05-2023 Het hof wijst eindarrest. De hoofdsommen worden, behoudens bonus, als voldaan beschouwd door de nabetalingen. [verweerster] wordt veroordeeld tot betaling van € 10.985,09 bruto in totaal, bestaande uit € 8.325,09 bruto aan achterstallig loon en € 2.660 bruto aan bonus, met wettelijke verhoging, rente en pensioenafwikkeling. De beslissing over de overuren blijft in stand.