Schuld wegens voorhuwelijkse vermogensverschuiving valt niet in gemeenschap van goederen.

Hoge Raad · 21 maart 2025 · Beschikking · Civiel recht; Personen- en familierecht

Personen- en familierecht. Relatievermogensrecht. Art. 1:94 lid 7 BW. Halvering meerinbreng? Man en vrouw hebben vóór hun huwelijk samen woning verkregen. Man en vrouw hebben over en weer recht op vergoeding wegens meerinbreng i.v.m. betaling door man van koopsom en i.v.m. aflossing door vrouw op lening die is aangegaan ter financiering van verbouwing. Vervolgens trouwen zij in 2018 in gemeenschap van goederen, waardoor woning in huwelijksgemeenschap valt. Vorderingen tot vergoeding i.v.m. betaling koopsom en aflossing lening vallen niet in huwelijksgemeenschap. Vallen met die vorderingen corresponderende schulden wel in huwelijksgemeenschap?

Rechtsvraag

Is de schuld van de vrouw aan de man, die ontstaan is door de meerinbreng van de man bij de aankoop van een gezamenlijke woning vóór het huwelijk, onderdeel van de huwelijksgemeenschap op grond van art. 1:94 lid 7 BW?

Regel

  • art. 1:94 lid 7 BW (Schulden betreffende goederen die reeds vóór de aanvang van de gemeenschap aan de echtgenoten gezamenlijk toebehoorden vallen in de gemeenschap)
  • art. 6:10 BW (Verplichtingen tot bijdrage voor het gedeelte dat een partij aangaat)
  • art. 1:87 BW (Vergoedingsrechten en -plichten tussen privévermogens van echtgenoten)

Toepassing

  • art. 1:94 lid 7 BW (Schulden betreffende goederen die reeds vóór de aanvang van de gemeenschap aan de echtgenoten gezamenlijk toebehoorden vallen in de gemeenschap) De Hoge Raad oordeelt dat een schuld die ontstaat door meerinbreng bij de aankoop van een gezamenlijke woning vóór het huwelijk niet in de gemeenschap valt. De schuld betreft niet het goed als zodanig, maar de vermogensverschuiving die is opgetreden bij het voldoen aan of aflossen op een schuld. De tekst van art. 1:94 lid 7 BW dwingt niet tot het oordeel dat deze schuld tot de gemeenschap behoort (zie 3.2.10-3.2.12).
  • art. 6:10 BW (Verplichtingen tot bijdrage voor het gedeelte dat een partij aangaat) Het hof heeft geoordeeld dat de vrouw op grond van art. 6:10 BW gehouden is bij te dragen aan de helft van de koopsom van de woning, wat resulteert in een schuld aan de man. Deze schuld is een persoonlijke verplichting en valt niet binnen de huwelijksgemeenschap (zie 5.10-5.12).
  • art. 1:87 BW (Vergoedingsrechten en -plichten tussen privévermogens van echtgenoten) De Hoge Raad bevestigt dat de vrouw een vergoedingsrecht heeft op de man voor de aflossing van een gezamenlijke lening vóór het huwelijk. Dit vergoedingsrecht blijft buiten de gemeenschap, aangezien het niet in de gemeenschap valt op grond van art. 1:94 lid 7 BW. Dit voorkomt een onbedoelde vermogensverschuiving bij het aangaan van de gemeenschap (zie 3.2.13 en 3.3).

Conclusie

De Hoge Raad concludeert dat de schuld van de vrouw aan de man niet in de huwelijksgemeenschap valt. Dit oordeel is gebaseerd op de interpretatie van art. 1:94 lid 7 BW en de strekking van de verplichting om vermogensverschuivingen tussen privévermogens van echtgenoten ongedaan te maken. De vergoedingsplicht van de vrouw aan de man betreft een vermogensverschuiving die buiten de gemeenschap moet blijven.

Partijen en standpunten

  • Eiser: de vrouw
  • Gedaagde: de man

De vrouw betwist dat haar schuld aan de man buiten de gemeenschap is gebleven en stelt dat deze in de gemeenschap valt op grond van artikel 1:94 lid 7 BW.

De man stelt dat de schuld van de vrouw aan hem niet in de gemeenschap is gevallen omdat het voorhuwelijks privévermogen betreft.

Wetsartikelen

Tijdlijn

  1. 06-2017 Partijen verkregen ieder voor de helft de eigendom van een woning.
  2. 12-2017 Partijen kochten een stuk grond naast de woning en trokken dit bij de tuin van de woning.
  3. 2018 Partijen huwden in de wettelijke gemeenschap van goederen.
  4. 01-2023 Het huwelijk van partijen werd ontbonden door de inschrijving van de echtscheidingsbeschikking.
  5. 12-10-2022 De rechtbank bepaalde de wijze van verdeling van de ontbonden huwelijksgemeenschap, inclusief verkoop van de woning en toekenning van de overwaarde.
  6. 26-01-2023 De rechtbank bepaalde dat de man een vergoedingsrecht van € 191.826,70 jegens de vrouw heeft.
  7. 27-02-2024 Het hof bevestigde de vergoedingsrechten van beide partijen: de vrouw heeft een vordering van € 32.501,81 op de man en de man heeft een vergoedingsrecht van € 191.826,70 op de vrouw.
  8. 2024 De vrouw stelde beroep in cassatie in tegen de beschikking van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
  9. 2024 De man stelde incidenteel cassatieberoep in.
  10. 21-03-2025 De Hoge Raad vernietigde de beschikking van het gerechtshof en verwees het geding naar het gerechtshof ’s-Hertogenbosch ter verdere behandeling en beslissing.