Kindertaxi-arrest (ECLI:NL:HR:2002:AD5356)
Geestelijk letsel door confrontatie met ongeval gevolgen is vergoedbaar bij erkend psychiatrisch ziektebeeld.
-
Rechtsvraag
Kan [verweerster] als moeder van het overleden kind aanspraak maken op schadevergoeding voor geestelijk letsel dat zij heeft opgelopen door de directe confrontatie met de gevolgen van het ongeval, los van de affectieschade wegens het verlies van haar kind?
Regel
- art. 6:107 BW (Schadevergoeding bij letsel): Deze bepaling geeft aan dat de schadevergoeding beperkt is tot kosten gemaakt ten behoeve van de gekwetste.
- art. 6:108 BW (Schadevergoeding bij overlijden): Deze bepaling geeft aan dat slechts een beperkt aantal gerechtigden aanspraak kan maken op schadevergoeding, beperkt tot het derven van levensonderhoud en kosten van lijkbezorging.
- art. 6:106 lid 1, aanhef en onder b, BW (Immateriële schadevergoeding): Deze bepaling geeft aan dat immateriële schadevergoeding kan worden toegekend indien iemand in zijn persoon is aangetast, zoals bij geestelijk letsel door een schokkende gebeurtenis.
Toepassing
- art. 6:107 BW (Schadevergoeding bij letsel) Het Hof heeft overwogen dat de schadevergoedingsregeling van art. 6:107 BW beperkt is tot kosten gemaakt ten behoeve van de gekwetste. Omdat [de dochter] het directe slachtoffer is, kan [verweerster] geen schadevergoeding vorderen voor haar eigen geestelijk letsel op basis van deze bepaling.
- art. 6:108 BW (Schadevergoeding bij overlijden) Het Hof heeft geoordeeld dat art. 6:108 BW slechts een beperkte aanspraak op schadevergoeding biedt voor nabestaanden, beperkt tot het derven van levensonderhoud en kosten van lijkbezorging. [Verweerster] kan dus geen schadevergoeding vorderen voor haar eigen geestelijk letsel op basis van deze bepaling.
- art. 6:106 lid 1, aanhef en onder b, BW (Immateriële schadevergoeding) Het Hof heeft vastgesteld dat [verweerster] geestelijk letsel heeft opgelopen door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen van het ongeval, wat kan worden beschouwd als een schokkende gebeurtenis die valt onder art. 6:106 lid 1, aanhef en onder b, BW. Hierdoor komt zij in aanmerking voor immateriële schadevergoeding, los van de affectieschade wegens het verlies van haar dochter.
Conclusie
De Hoge Raad heeft het beroep van Woudsend verworpen en geoordeeld dat [verweerster] recht heeft op schadevergoeding voor het geestelijk letsel dat zij heeft opgelopen door de directe confrontatie met de gevolgen van het ongeval, op basis van art. 6:106 lid 1, aanhef en onder b, BW. De vordering van [verweerster] voor affectieschade wegens het verlies van haar dochter werd echter afgewezen.
Partijen en standpunten
- Eiser: N.V. Verzekering Maatschappij Woudsend Anno 1916
- Gedaagde: [Verweerster]
Woudsend verzet zich tegen de vordering van [verweerster] voor vergoeding van materiële en immateriële schade als gevolg van het ongeval waarbij de dochter van [verweerster] om het leven kwam.
[Verweerster] vordert vergoeding voor materiële schade (therapiekosten, medische expertise, buitengerechtelijke rechtsbijstand) en immateriële schade wegens geestelijk letsel veroorzaakt door de confrontatie met de gevolgen van het ongeval.
Wetsartikelen
Tijdlijn
- 09-04-1992 Op 9 april 1992 is de dochter van [verweerster], die toen vijf jaar oud was, bij een verkeersongeval om het leven gekomen. Ze werd aangereden door een achteruit rijdende taxibus op een woonerf. De taxibus reed met een van de achterwielen over haar hoofd, waardoor haar schedel ernstig beschadigd werd.
- 09-04-1992 Op het tijdstip van het ongeval bevond [verweerster] zich in haar woning. Ze werd door een buurvrouw gewaarschuwd en zag haar dochter levenloos liggen op de plaats van het ongeval. Ze belde een ambulance en probeerde het hoofd van haar dochter om te draaien, waarbij ze tot haar ontzetting ervoer dat haar hand vrijwel geheel in de schedel van het meisje verdween.
- 1997 In 1997 werd [verweerster] door een psychiater onderzocht. Het geestelijk letsel werd omschreven als een gestagneerd rouwproces resulterend in een ernstige depressie met melancholische kenmerken en een ernstige posttraumatische stressstoornis. Professionele hulp via een poliklinische psychiatrie en/of RIAGG werd geïndiceerd.
- 16-06-1997 [Verweerster] dagvaardde Woudsend voor de Rechtbank te Alkmaar en vorderde een schadevergoeding van ƒ 105.823,49, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 9 april 1992.
- 17-12-1998 De Rechtbank te Alkmaar wees de vordering van [verweerster] af.
- 27-04-2000 Het Gerechtshof te Amsterdam vernietigde het vonnis van de Rechtbank en veroordeelde Woudsend tot betaling van ƒ 35.823,49, vermeerderd met wettelijke rente over verschillende bedragen sinds 9 april 1992.
- [27-04-2000] Woudsend stelde beroep in cassatie in tegen het arrest van het Hof.
- [27-04-2000] [Verweerster] stelde incidenteel cassatieberoep in.
- 07-11-2001 De advocaat van Woudsend reageerde bij brief op de conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda.
- 16-11-2001 De advocaat van [verweerster] reageerde bij brief op de conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda.
- 27-11-2001 De advocaat van Woudsend reageerde opnieuw bij brief op de conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda.
- 22-02-2002 De Hoge Raad wees arrest en verwierp zowel het principale als het incidentele beroep. Woudsend werd veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie.